аргамж

Монголоор

Үгийн дуудлага

[arǧamʤĭ]

Үндэсний бичиг

ᠡ‍ᠠ‍᠊ᠷᡍ‍ᠠ‍᠊ᠮ᠊ᠵ᠊ᠢ

(аргамжи)

Галиглах зарчим

Үгийн утга

I нэр.

1. Үхэр, адуу, тэмээний ширийг зүсч хийсэн урт сур, татлага, оосор
2. Онгоц, сал зэргийг уяж тогтоох урт оосор, татлага.

II нэр.

1. Хазаарын хацрын өнцөгт татан хадсан төмөр.

III.

1. алтан аргамж хуучир. (а.найрамдал, найрамдалт харьцаа; б.тогтсон ёс, журам).

Нийлмэл үг

аргамжны гадас - морийг аргамжааны үзүүрийг нь гадсанд уян газарт оруулах нь

аргамжны сур - морь аргамждаг сур

аргамжин цэцэг урга. - цөл болон заримдаг цөлд тархан ургасан, чавгын модны навч шиг навчтай, өвлийн сүүл хэр цэцэглэдэг олон наст өвс, монголд хоёр зүйл бий

Зөв бичихзүй

Үг хувилгах зарчим

Хоршоо үг

• аргамж дээс - татлага дээс
• аргамж уяа - морь мал аргамжих урт оосор уяа) жиндэр аргамж
• жиндэр аргамж - оосор татлага

Хэлц үг

Хэвшмэл хэлц

Амьтан аргаараа танигдах

Аргамж нарийндаа тасрах

Аргамж нарийнаараа

Утас угаараа

Аман зохиолд орсон нь

Зүйр үг

Алдсаныг аргамжаар барьж болдог

Амнаас алдарсныг гүйцэж барьж болдоггүй

Тайлбар: хэлэхийн өмнө сайтар тунгаан бодох хэрэгтэй