андуу

Монголоор

Үгийн дуудлага

[andu:]

Үндэсний бичиг

ᠡ‍ᠠ‍‍ᠠ‍ᠳ᠋‍ᠠ‍ᡍᠣ
ᠡ‍ᠠ‍‍ᠠ‍ᠳ᠋ᠣ᠊ᠣ

(андагу)

Галиглах зарчим

Үгийн утга

I дай.

1. Андуурал, эндүүрэл, ташаарал, самуурал

II нэр.

1. Шингэн юм хийж, тэмээнд ачиж зөөх модон хавчиг
2. Сүм хийдийн газар манж хийдэг зэс сав.

III тэм.

1. Тэмээ унасан хүн хөлөөрөө хавирч давирсаар арьс үсийг нь халцсан нь; мөн ачаа муу татсанаас савлаж цохих зэргээс болж тэмээний арьс үс холцорч гэмтсэн нь.

IV нэр.яриа.

1. Төвд

Нийлмэл үг

андуу санах - буруу бодох, буруу санах

андуу харах - зөрүү харах, эндүүрэх

айрагны андуу - айраг, цагаа хийх модон хавчиг

усны андуу - усны сав, усны хавчиг

андуу нарын гудамж - төвдүүдийн оршин суудаг гудамж

Зөв бичихзүй

Үг хувилгах зарчим

Кирил бичгийн зөв бичихзүй

ан|дуу I.нэр. ~ ташаа хорш.

Хоршоо үг

• андуу ташаа - буруу, худал, үнэн биш
• андуу эндүү - алив зүйлийн талаарх мөчид ташаа ойлголт

Хэлц үг

Хэвшмэл хэлц

Алаг булаг адуунд байдаг

Андуу буруу аманд байдаг

Андуу дуулахгүй бол үгүй гэдэг үгүй

Андуу мэх биш

Хатуу зөөлөн биш